De gespannen relatie tussen de mens

en de hem omringende natuur is een onderwerp dat in het werk van Marcel Warmenhoven regelmatig terugkeert. Dat thema komt ook tot uitdrukking in de beelden van verschillende dieren die hij in kunsthars maakt. In deze beelden met hun bewerkte “huid” maakt hij een helder statement over natuur- en milieuvraagstukken.

Voor de huid van zijn pelsrob die met kop en hals uit een imaginair wateroppervlak oprijst, zijn goudkleurige kralensnoeren gebruikt die de kostbaarheid uitdrukken van het bont waarvoor deze dieren bejaagd worden.

In Réserve de chasse zien we een ree van mythische proportie. Het beeld is beplakt met bordjes zoals men ze vindt in Franse bossen. Ze duiden aan dat de jacht is voorbehouden aan degenen die daarvoor toestemming hebben. De kunstenaar lijkt de spot te willen drijven met de oorspronkelijke betekenis van die bordjes.

In 2003 vraagt een Nederlands echtpaar om in de tuin bij hun huis in Normandië een beeld te maken dat zou verwijzen naar de culturele achtergrond van de locatie. In het gebied vindt op grote schaal vlasteelt plaats.

Als tegendraads antwoord op hun vraag ontwierp Warmenhoven een wild zwijn waarvan de huid uit strengen vlas bestaat die gedrenkt zijn in epoxyhars. De boeren jagen op het wilde zwijn dat zij als grootste vijand beschouwen voor hun gewas. Onwankelbaar en robuust lijkt het beeld een lange neus te willen maken naar zijn vijandige omgeving.

Vanwege die onverzettelijkheid geven de eigenaren het de titel: OTTO (Von Bismarck). Sinds een aantal jaren maakt het werk deel uit van de permanente collectie van beeldentuin DE HULENHOF.